Thursday, November 15, 2007

മരണത്തിന്റെ മടിയില്‍‌

തളരുന്നതനുവുമതിലിടറുന്നൊരുമനസ്സും
ഇരുളൊഴുകുമൊരുവനവുമതിലുറയുംകുളിരും
വഴിയറിയാവിജനതയുമതിലെയൊരുമരവും
ഇലനിറയുമതിനടിയിലഭയമൊരുനിമിഷം
വിളറിവീണവിഫലസ്വപ്നമധുമലരിനരികെ
കതിരൊളിയിലിളകിവരുമരുവിയലതല്ലി
പുതിയകഥയരുളുമെന്നമോഹമാര്‍ന്നുനില്‍ക്കെ
ഉരുളുപൊട്ടിയലറിയെത്തിമരണജലപതനം
അതിന്‍പിടിയിലൊരുബിന്ദുവായിഞാനുമെന്റെമരവും
അനുനിമിഷമധികമാവുംജലപതനഗതിയില്‍‌
‍അടിയിലേക്കുനോക്കി;ഇല്ല,ശൂന്യതയാണഖിലം!
അമ്മതന്റെമധുനുകര്‍ന്നുമതിയറിഞ്ഞുമാറില്‍‌
‍സകലമോഹസഫലസുഖമനുഭവിച്ചുമരുവി
നിദ്രതേടുംശിശുഹൃദയംതഴുകിയെത്തുംകഥപോല്‍‌‍
അലകള്‍പകര്‍ന്നരികിലെത്തിയന്ത്യരാഗശ്രുതികള്‍
അതിന്‍ലയനസുഖമമ്മതന്റെകരവലയമായി
മറവിയെന്നനിമിഷം;ഒരുമന്ദഹാസനിമിഷം
മൃത്യുതന്റെമടിയില്‍;ഇനിയര്‍ത്ഥമില്ലാനിമിഷം!!

5 comments:

sreedevi Nair November 16, 2007 at 3:43 AM  

Dear sir
valare valare eshttappettu
sree

പ്രിയ ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍ November 16, 2007 at 3:45 AM  

മറവിയെന്നനിമിഷം;ഒരുമന്ദഹാസനിമിഷം
മൃത്യുതന്റെമടിയില്‍;ഇനിയര്‍ത്ഥമില്ലാനിമിഷം

നല്ല വരികള്‍

സി. കെ. ബാബു November 16, 2007 at 8:55 PM  

sreedevi,
ഇഷ്ടപെട്ടതിനു് നന്ദി. വിനയമിത്തിരി കൂടുന്നുണ്ടു്. (തമാശയാണേ!)

പ്രിയ,
കവിത ആസ്വദിച്ചു എന്നറിഞ്ഞതില്‍ സന്തോഷം.

മുരളി,
വളരെ നന്ദി.

ഉറുമ്പേ,
ഏറെ നന്ദി.(നാട്ടില്‍ "നാലു് പെണ്ണുങ്ങളെ" കണ്ടതിന്റെ വിശേഷം വായിച്ചിരുന്നു. നന്നായിട്ടുണ്ടു്.)

Google+ Followers

  © Free Blogger Templates Blogger Theme by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP