Tuesday, July 24, 2007

നാറാണത്തു് ഭ്രാന്തന്‍

(ഒരു പഴയ കവിത)

ബ്രഹ്മിഷ്ഠവരരുചി ബ്രഹ്മസായൂജ്യം നല്‍കാന്‍
ശുദ്രയാം പറച്ചിയെ കൈമാടി വിളിച്ചപ്പോള്‍
ബ്രഹ്മാണ്ഡമിരുണ്ടില്ല, സ്വര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ ഗര്‍ജ്ജിച്ചില്ല
പറയി പ്രസവിച്ചൂ പന്ത്രണ്ടുകുരുന്നുകള്‍!
സൂക്തവിജ്ഞാനം ഭ്രഷ്ടുകല്പിച്ചു ജ്വലിച്ചപ്പോള്‍
ജന്മമേകിയ സ്വന്തം മക്കളെയൊന്നൊന്നായി
പാളയില്‍ കിടക്കുന്ന വേളയില്‍ തന്നേ നട
പ്പാതയില്‍ കിടത്തിയോരെങ്ങൊട്ടോ മറഞ്ഞുപോയ്...

ജാതിചിന്തയോ വര്‍ണ്ണഭേദമോ വിശ്വാസമോ
ജാതകപ്പൊരുത്തമോ കൈനീട്ടമഹത്വമോ
തെല്ലുമോര്‍ക്കാതേ വിഷുക്കണിപോലിളംചുണ്ടു
വെറുതേ നുണയുന്ന മനുഷ്യസൂനങ്ങളെ
കൈനീട്ടി വാങ്ങീ കേരം നിറയും, പരശുവിന്‍
മുനയാല്‍ രാമന്‍ തീര്‍ത്ത കൈരളീ മനസ്വിനി...

വളരാന്‍ വലുതാവാന്‍, മലയാളത്തിന്‍ മണ്ണില്‍
പന്തിരുകുലത്തിന്റെ തേജസ്സുപരത്തുവാന്‍
സ്നേഹത്തിന്‍ നാരീക്ഷീരം പകര്‍ന്നുതലോടിയാ
പ്രതിഭാമുകുളങ്ങള്‍ വിരിഞ്ഞുവിരാജിക്കാന്‍
ലാളിച്ചുവളര്‍ത്തിയ ദിവ്യദ്വാദശകത്തി
ന്നൊരുകൊച്ചിതളാണീ നാറാണത്തെ ഭ്രാന്തനും...

വഴിത്താരയില്‍നിന്നുമൊതുങ്ങിയോരത്തിലെ
പെരിയമരം വീശും തണലില്‍, പണ്ടേതന്നെ
ചിതറിത്തെറിച്ചതാം ശൈശവസ്വപ്നങ്ങളെ
മുഴുവന്‍ വാരിക്കൂട്ടിയൊരിക്കല്‍ കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കാന്‍
പൊതിഞ്ഞുസൂക്ഷിക്കുന്ന മനസ്സിന്‍ മാറാപ്പുമായ്
മുഷിഞ്ഞവസ്ത്രങ്ങളുമലക്‍ഷ്യഭാവങ്ങളു
മശുദ്ധശരീരവും പൈതലിന്‍ ഹൃദയവും
അകലത്തെങ്ങോനട്ടനയനങ്ങളുമതില്‍
നന്മതിന്മകള്‍ വിട്ട നിര്‍ഗ്ഗുണനിസ്സം‌ഗത
ജ്വലിക്കും നൈസര്‍ഗ്ഗികസ്വര്‍ഗ്ഗീയപ്രശാന്തിയും..
ആരെയും ദ്രോഹിക്കാത്തോനാരെയുംവെറുക്കാത്തോ
നാരെയും ശ്രദ്ധിക്കാത്തോനിരുന്നൂ വഴിവക്കില്‍...

വഴിയമ്പലങ്ങളില്‍ വഴിചൂണ്ടിനില്‍ക്കുന്നോര്‍
വഴിപാടുമോഹിക്കും ഭണ്ഡാരവേതാളങ്ങള്‍..
ചവച്ചുതുപ്പുന്നവയെടുത്തുവീണ്ടുംവീണ്ടും
ചവച്ചുവിഴുങ്ങിക്കൊണ്ടമൃതെന്നൊതുന്നവര്‍..
പദങ്ങള്‍ നാലും വെന്ത ശുനകങ്ങളേപ്പോലെ
നടന്നുനടന്നിപ്പോള്‍ തൃണവും മുളക്കാതെ
വിഷസര്‍പ്പം‌പോല്‍‍നീണ്ടവഴിവിട്ടകലത്തെ
തണലില്‍ തിര‍ക്കില്‍നിന്നൊഴിഞ്ഞുസ്വയം‌മറ
ന്നിരിക്കും നാറാണത്തുഭ്രാന്തനെക്കണ്ടോരവര്‍
ചിരിച്ചൂ കിറുക്കനെന്നുരച്ചൂ പരസ്പരം...

ലാഭേച്ഛയില്ലാതൊരുകൂലിയും വാങ്ങിക്കാതെ
നിഷ്ഫലാദ്ധ്വാനം ചെയ്തുകൈകൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്നോന്‍
മനുഷ്യപ്രയത്നത്തിന്‍ സാമാന്യലക്‍ഷ്യങ്ങളെ
അലക്‍ഷ്യമാക്കുന്നവന്‍ ഭ്രാന്തനല്ലാതാവുമോ?
ജോലിക്കുപോരാകൂലി, പണിചെയ്യാതേപണം
പിടുങ്ങാന്‍ കഴിയുന്നോരാവണം മഹോന്നതര്‍!
നാരായമുനകളാരാനോകുറിച്ചിട്ട
നാരദീയങ്ങള്‍ ചൂണ്ടി നാട്ടാരെപ്പിഴിയുവാന്‍
നാട്ടുമാന്യനായ്മുഖ്യപീഠങ്ങള്‍ കയ്യാളുവാന്‍
പട്ടുകള്‍ പുതയ്ക്കാത്തോന്‍ വട്ടനല്ലാതാവുമോ?

ധര്‍മ്മനീതിയും പുണ്യകര്‍മ്മവീഥിയുമതിന്‍
മര്‍മ്മമായ് വിളങ്ങുന്ന സാത്വികസത്യങ്ങളും
മറിമായങ്ങള്‍ക്കൊരു മറയായ്ക്കരുതുന്ന
വെറിയന്മാരേക്കൊണ്ടുനിറയും മഹീതലം!
അറിയില്ലവര്‍ക്കതുമൊരിക്കല്‍ഭ്രാന്തായിരു
ന്നൊടുക്കമിരുട്ടിനെയകറ്റും സത്യങ്ങളും..
പുതിയവഴികളെത്തേടിയോര്‍ തെളിച്ചതാ
ണിന്നവര്‍ സ്വന്തം എന്നുമദിക്കും മാര്‍ഗ്ഗങ്ങളും..
ചന്ദനം ചാലിച്ചെന്നും ലേപനം ചെയ്യാന്‍ സ്മൃതി
മണ്ഡപങ്ങളില്‍‍ വാഴിച്ചിരുത്തും മൂര്‍ത്തങ്ങളും...
നടന്നവഴിവിട്ടുനടക്കാന്‍മോഹിച്ചവ
രിറുത്തുമുടിക്കെട്ടിലണിഞ്ഞനിര്‍മ്മാല്യങ്ങ
ളെടുത്തുത്രപയില്ലാതണിഞ്ഞുവിശുദ്ധരായ്
ചമഞ്ഞുനടക്കുന്നമനുഷ്യപ്പേക്കോലങ്ങള്‍...

ആരെന്തുചെയ്തീടണമാരാരോടൊന്നിക്കണ
മീവകവിധിക്കുവാനധികാരമേല്‍ക്കുന്നോര്‍
അവര്‍ക്കുചൂടാന്‍‌മുടിമെടഞ്ഞുകൊടുത്തോരെ
അവജ്ഞയോടേനോക്കിക്കിറുക്കെന്നോതുന്നവര്‍..
കിറുക്കുതന്നേയവര്‍ക്കൊരിക്കലോര്‍ത്താലല്ലേല്‍
തകര്‍ത്തുകളഞ്ഞേനേ സുവര്‍ണ്ണസിംഹാസനം!
മനുഷ്യവിധികളെയിളിച്ചുപന്താടിക്കൊ
ണ്ടിരുന്നുവാഴുന്നതാം ശുനകസിം‌ഹാസനം!!
ശൂന്യമാക്കുംമ്ലേച്ഛതയിരുന്നുകൂടാത്തിട
ത്തിരുത്തിവാഴിക്കുന്ന നാറാണത്തുഭ്രാന്തന്മാര്‍....!!!

2 comments:

chithrakaran ചിത്രകാരന്‍ July 26, 2007 at 1:31 PM  

പ്രിയ മുടിയന്‍,
നന്നായിരിക്കുന്നു.
ഒന്നു കുറുക്കി പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍ കൂടുതല്‍ അനായാസവായന സാധ്യമായേനെ.
ആശംസകള്‍ !!
:)

മുടിയനായ പുത്രന്‍ July 27, 2007 at 11:02 AM  

ഹലോ ചിത്രകാരന്‍,
നന്ദി! ബ്ലോഗിനുവേണ്ടിയുള്ള രചനകളായിരുന്നില്ല അധികവും എന്നതാണു് നീളം കൂടുന്നതിന്റെ കാരണം. "ശുദ്ധബ്ലോഗുകള്‍" കുറുക്കണമെന്നാണു് എന്റേയും ആഗ്രഹം. എല്ലാ നന്മകളും!

Google+ Followers

  © Free Blogger Templates Blogger Theme by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP